Μπιλ Μπέντερ, ο πιο επιτυχημένος παίκτης στην ιστορία με $1 δισ.

Ο Μπιλ Μπέντερ (William “Bill” Benter) είναι η πιο εμβληματική φιγούρα στον χώρο του στοιχηματισμού ιπποδρομιών. Όχι γιατί πόνταρε μεγάλα ποσά, αλλά επειδή κατάφερε να δημιουργήσει έναν αλγόριθμο υπολογισμού πιθανοτήτων για το κάθε άλογο, που του έδινε τεράστιο πλεονέκτημα. Σε αντίθεση με τυχοδιώκτες και παίκτες που βασίζονται στην τύχη ή στη διαίσθηση, ο Μπέντερ ήταν ο ορισμός της επιστημονικής προσέγγισης. Είχε σπουδάσει φυσική, έμαθε προγραμματισμό και στατιστική και εφάρμοσε το σύστημά του με απόλυτη ψυχραιμία και αυτοπεποίθηση. Στο Χονγκ Κονγκ, μεταξύ 1986 και 2001, κατάφερε να κερδίσει περίπου 1 δισεκατομμύριο δολάρια εφαρμόζοντας τον δικό του, πρωτοποριακό αλγόριθμο πρόβλεψης ιπποδρομιών.

Τοποθετούσε στοιχήματα αξίας εκατοντάδων χιλιάδων δολαρίων ανά ιπποδρομία. Και όλα αυτά, χωρίς καν να πατάει το πόδι του στον ιππόδρομο. Ο ίδιος συνήθιζε να λέει πως δεν αγάπησε ποτέ τα άλογα, αγάπησε τους αριθμούς τους.

Από τη φυσική στις τράπουλες

Γεννημένος στο Πίτσμπουργκ των ΗΠΑ, ο Μπέντερ ήταν ένας τυπικός φοιτητής φυσικής, με έντονο ενδιαφέρον για τα μαθηματικά και τις πιθανότητες. Σε νεαρή ηλικία διάβασε το βιβλίο “Beat the Dealer” του Έντουαρντ Θορπ, το οποίο αποκάλυπτε πώς μπορεί κανείς να νικήσει το μπλάκτζακ με τη χρήση στατιστικών μοντέλων και καταμέτρησης φύλλων. Και αυτό άλλαξε τη ζωή του Μπέντερ για τα καλά.

Παρατώντας το πανεπιστήμιο λίγο πριν αποφοιτήσει, μετακόμισε στο Λας Βέγκας για να δοκιμάσει την τύχη του, ή μάλλον… τις ικανότητές του, στα τραπέζια του μπλάκτζακ. Στην αρχή τα πράγματα ήταν δύσκολα, αφού το πρωί εργαζόταν σε χαμηλόμισθες δουλειές και το βράδυ πήγαινε στα καζίνο .

Η καριέρα του απογειώθηκε όταν συνεργάστηκε με τον επίσης επαγγελματία παίκτη μπλακτζακ, Άλαν Γουντς, πρώην ασφαλιστή από την Αυστραλία. Οι δυο τους σχημάτισαν μια μικρή ομάδα καταμέτρησης φύλλων στο μπλακτζακ και κατάφεραν να αποσπούν σταθερά κέρδη από τα καζίνο, της τάξης των 80.000 δολαρίων το χρόνο, ένα εντυπωσιακό ποσό για την εποχή.

Αλλά τα καλά δεν κρατούν για πάντα. Τα καζίνο στο Λας Βέγκας δεν άργησαν να τους «αναγνωρίσουν» και να τους απαγορεύσουν την είσοδο, γεγονός που τους ανάγκασε να αναζητήσουν νέους ορίζοντες.

Οι ιπποδρομίες του Χονγκ Κονγκ

Το 1984, ο Μπέντερ και ο Γουντς στράφηκαν προς τις ιπποδρομίες στο Χονγκ Κονγκ. Ο Μπιλ Μπέντερ κατάλαβε πως υπήρχε ένα μεγάλο κενό στην αγορά, αφού κανείς δεν χρησιμοποιούσε μαθηματικά για να προβλέψει τα αποτελέσματα. Έμαθε να γράφει κώδικα σε υπολογιστή, διάβασε ότι μπορούσε να βρει για τη θεωρία των πιθανοτήτων και στο μεταξύ ο Άλαν Γουντς ταξίδεψε στο Χονγκ Κονγκ για να συγκεντρώσει όσα περισσότερα στατιστικά από τις ιπποδρομίες μπορούσε.

Μετά από αμέτρητες ώρες δουλειάς και προετοιμασίας, το 1984 ταξίδεψαν στο Χονγκ Κονγκ, νοίκιασαν ενα μικρό γραφείο και έπιασαν δουλειά. Τις δύο πρώτες χρονιές δεν πήγαν καλά και έχασαν μεγάλο μέρος του κεφαλαίου τους.

Το 1986 ο Γουντς έφερε νέα κεφάλαια για να συνεχίσουν την προσπάθεια, αλλά δεν τα βρήκαν στο μοίρασμα. Λέγεται ότι υπήρξε ένταση μεταξύ τους που οδήγησε σε διάλυση της συνεργασίας τους.

Ο Μπέντερ δεν είχε άλλα κεφάλαια για να συνεχίσει και έτσι επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Καταπιάστηκε με την παλιά του τέχνη, το Μπλάκτζακ, δεχόμενος χρηματοδότηση για να εκπαιδεύσει και να διοικήσει μια ομάδα παικτών.

Μαζεύει τα χρήματα που χρειάζεται και το 1988 επιστρέφει στο Χονγκ Κονγκ. Στο μεταξύ ο Γουντς είχε φτιάξει τη δική του ομάδα από μαθηματικούς έχοντας εξελίξει την δική τους εκδοχή του αλγόριθμου καταγράφοντας σημαντικά κέρδη.

Ο Μπέντερ ξεκινάει την δική του επιχείρηση, έχοντας αμέσως πολύ θετικά αποτελέσματα. Για τα επόμενα χρόνια, τα αποτελέσματα του Μπέντερ βελτιώνονταν συνεχώς. Είχε καταφέρει να στήσει μια μηχανή η οποία, «τύπωνε» χρήματα ασταμάτητα. Συνεχίζει να προσθέτει ολοένα και περισσότερους παράγοντες στον αλγόριθμό του, βελτιώνοντας την ακρίβεια στις εκτιμήσεις του και κατά συνέπεια, μεγαλώνοντας το πλεονέκτημά του και τον ρυθμό κερδών του.

Η επιστημονική προσέγγιση στο στοίχημα των ιπποδρομιών

Ο Μπέντερ δεν πόνταρε απλώς σε άλογα. Δημιούργησε ένα στατιστικό υπερόπλο. Το μοντέλο του συνυπολόγιζε πάνω από 120 διαφορετικούς παράγοντες για κάθε άλογο, όπως ταχύτητα στην ευθεία, βάρος, επιδόσεις σε διάφορα εδάφη, εμπειρία του αναβάτη, κλίμα, την χρονική απόσταση ανάμεσα στις προηγούμενες συμμετοχές του και πολλούς ακόμα. Είχε φτάσει να συνυπολογίζει και τον παράγοντα της τυχαιότητας, όπως την πιθανότητα να σκοντάψει ένα άλογο και να πέσει.

Αυτοί οι παράγοντες δεν ήταν επιφανειακές μεταβλητές. Το μοντέλο του Μπέντερ φιλτράριζε τον κάθε παράγοντα, του έδινε το ανάλογο βάρος, τους συνέκρινε με ιστορικά δεδομένα και στη συνέχεια πρότεινε τις πιο συμφέρουσες επιλογές για ποντάρισμα. Παράλληλα βελτίωνε συνεχώς τον αλγόριθμο, καθώς η βάση δεδομένων του μεγάλωνε και είχε περισσότερα στατιστικά στοιχεία στα χέρια του. Ήταν ένα σύστημα πρόβλεψης με μαθηματικό πλεονέκτημα, που έβλεπε πίσω από τις αποδόσεις και αναδείκνυε την αξία σε αυτές.

Ο Μπιλ Μπέντερ είχε δημιουργήσει ένα αλγοριθμικό οικοσύστημα που εξελισσόταν με κάθε νέα ιπποδρομία. Κάθε φορά που ολοκληρωνόταν ένας αγώνας, το μοντέλο μάθαινε, βελτιωνόταν, προσαρμοζόταν. Αυτή η ανατροφοδοτούμενη μηχανική μάθηση, σε εποχές που ο όρος «machine learning» ήταν άγνωστος, έκανε τη διαφορά.

Ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια για όποιον επιχειρούσε να βγάλει κέρδος από τον ιππόδρομο του Χονγκ Κονγκ ήταν η τεράστια γκανιότα του 17%, δηλαδή το ποσοστό που κρατούσε το κράτος από κάθε στοίχημα. Οι περισσότεροι επαγγελματίες παίκτες το θεωρούσαν απαγορευτικό για κερδοφορία.

Και όμως, το μοντέλο του Μπέντερ κατάφερνε να βρίσκει περιπτώσεις όπου η πραγματική πιθανότητα νίκης ενός αλόγου υπερέβαινε κατά πολύ την υπολογισμένη πιθανότητα με βάση τις αποδόσεις. Εκεί εντόπιζε την ευκαιρία, εκεί τοποθετούσε μεγάλα πονταρίσματα, και εκεί γεννιόταν το πλεονέκτημα.

Ο Μπέντερ δεν έπαιζε ποτέ με την τύχη. Δεν άφηνε τίποτα στην αβεβαιότητα. Όλα ήταν υπολογισμένα με ψυχρή ακρίβεια. Είχε φτιάξει πλέον μια πολυμελή ομάδα, για να διαχειρίζονται τεράστιες βάσεις δεδομένων. Τοποθετούσε στοιχήματα αξίας εκατοντάδων χιλιάδων δολαρίων ανά ιπποδρομία. Και όλα αυτά, χωρίς καν να πατάει το πόδι του στον ιππόδρομο. Ο ίδιος συνήθιζε να λέει πως δεν αγάπησε ποτέ τα άλογα, αγάπησε τους αριθμούς τους.

Το μεγάλο τζακπότ που βάζει τον Μπιλ Μπέντερ στο στόχαστρο

Το 1997, ο Μπιλ Μπέντερ κέρδισε ένα μεγάλο τζάκποτ σημερινής αξίας περίπου 22 εκατομμυρίων ευρώ, προβλέποντας σωστά τις τρεις πρώτες θέσεις σε τρεις διαφορετικές ιπποδρομίες. Ονομαζόταν Triple Trio Jackpot και γινόταν σε ετήσια βάση. Ο Μπέντερ το είχε βάλει στόχο να το κερδίσει αρκετά χρόνια πριν. Περίμενε υπομονετικά να μεγαλώσει το ποσό του τζακπότ πριν «χτυπήσει».

Όταν κάποιος το κέρδιζε, τον έβγαζαν στις τηλεοράσεις και του έπαιρναν συνεντεύξεις. Τώρα όμως νικητής ήταν ένας Αμερικανός φυσικός με τεράστιες βάσεις δεδομένων, χρησιμοποιούσε αλγόριθμους και υπολογιστές, ενώ είχε και ολόκληρη ομάδα ανθρώπων πίσω του. Οι αρχές των ιπποδρομιών φοβήθηκαν ότι δε θα ήταν καλή εικόνα για την αγορά του στοιχηματισμού ιπποδρομιών αν του έδιναν δημοσιότητα και το θέμα «θάβεται» από τα μέσα ενημέρωσης.

Οι Μπέντερ και Γουντς έχουν πλέον γίνει γνωστοί στις αρχές της χώρας, με το κλίμα να είναι αρνητικό για αυτούς. Τους ενημερώνουν ότι δε μπορούν να συνεχίσουν να τοποθετούν στοιχήματα μέσω των εταιρειών που είχαν στήσει. Αρχίζουν φορολογικοί έλεγχοι και επιβολή αναδρομικής φορολογίας που κανείς τους δεν είχε διάθεση να πληρώσει.

Ο Μπέντερ κλείνει την εταιρεία του και επιστρέφει στην Αμερική όπου καταστρώνει νέο σχέδιο. Την επόμενη σεζόν στήνει μια νέα ομάδα στο Χονγκ Κονγκ, η οποία κατέθετε τα στοιχήματα αυτοπροσώπως στα καταστήματα. Το νέο σύστημα λειτουργούσε, και τα κέρδη ήταν σχεδόν ίδια με πριν. Αλλά χρειαζόταν πολλά άτομα και η εφαρμογή του σχεδίου είχε αρκετούς κινδύνους. Τα μέλη της ομάδας κυκλοφορούσαν με μεγάλα ποσά επάνω τους σε μετρητά και θα μπορούσαν εύκολα να αποτελέσουν στόχους για επίδοξους ληστές.

Το τέλος της αυτοκρατορίας του Μπιλ Μπέντερ ήταν εντυπωσιακό

Η αυτοκρατορία του Μπιλ Μπέντερ δεν τελείωσε επειδή το μοντέλο του απέτυχε. Αντιθέτως, το μοντέλο του έγινε τόσο επιτυχημένο που σταμάτησε να έχει ρίσκο. Ο ίδιος αποφάσισε να αποχωρήσει, έχοντας κουραστεί. Μετά από 15 χρόνια και κέρδη εκατοντάδων εκατομμυρίων στον ιππόδρομο του Χονγκ Κονγκ, ο Μπέντερ παίρνει την απόφαση να σταματήσει.

Την τελευταία του χρονιά, το 2001, το Tripple Trio Jackpot είχε φτάσει σε ποσό ρεκόρ, που ισοδυναμούσε με 28 εκατομμύρια ευρώ σε σημερινά χρήματα. Και αυτό έκανε τον Μπέντερ να καταστρώσει ένα εντυπωσιακό σχέδιο για την αποχώρησή του.

Καταθέτει μαζί με την ομάδα του στοιχήματα συνολικής αξίας άνω των 2 εκατομμυρίων ευρώ σε σημερινή αξία, έχοντας παίξει πάνω από 50.000 διαφορετικούς συνδυασμούς αποτελεσμάτων.

Μετά τη λήξη των ιπποδρομιών, ο Μπέντερ είχε κερδίσει το Tripple Trio Jackpot ακόμα μία φορά, αλλά ο καιρός περνούσε και κανείς δεν εμφανιζόταν για να διεκδικήσει το έπαθλο. Οι κανονισμοί έλεγαν ότι αν δεν το διεκδικήσει κανείς για ένα έτος, το ποσό θα μεταβιβαστεί σε φιλανθρωπικές οργανώσεις.

Με το πέρασμα 12 μηνών, η Ένωση Αναβατών των ιπποδρόμων του Χονγκ Κονγκ λαμβάνει ένα γράμμα με την υπογραφή του Μπιλ Μπέντερ. Σε αυτό, ο Μπέντερ εξηγεί ότι αυτός κέρδισε το τζακπότ και ότι δε σκοπεύει να το διεκδικήσει.

Κέρδισε 28 εκατομμύρια ευρώ και τα άφησε για τις φιλανθρωπικές οργανώσεις της περιοχής του Χονγκ Κονγκ.

Mic drop.

Μπιλ Μπέντερ, ο πλέον επιτυχημένος παίκτης τυχερών παιχνιδιών στην ιστορία

Από το 2002 και μετά, ο Μπέντερ εγκαταστάθηκε στο Πίτσμπουργκ των Η.Π.Α. όπου ζει μια ήσυχη ζωή με τη σύζυγό του. Έκανε κάποιες επιχειρηματικές ενέργειες, αλλά όπως δήλωσε σε μια συνέντευξή του, εκεί τα πράγματα του φαίνονται πολύ δυσκολότερα από τον ιππόδρομο.

Ίδρυσε το Benter Foundation, το οποίο στηρίζει δράσεις πολιτισμού, εκπαίδευσης, δημοκρατικής μεταρρύθμισης και δημόσιας υγείας, ενώ είναι ενεργός υποστηρικτής σε φιλανθρωπικές και πολιτικές πρωτοβουλίες.

Ο πρώην συνεργάτης του, Άλαν Γουντς, απεβίωσε τον Ιανουάριο του 2008, όταν ήταν 62 ετών, από καρκίνο. Τρία χρόνια πριν τον θάνατό του είχε δώσει μια μεγάλη συνέντευξη σε μέσο της Αυστραλίας. Σε αυτήν παραδέχεται ότι ο Μπέντερ είχε εξελίξει πολύ καλύτερο αλγόριθμο από τον δικό του, αλλά θεωρούσε ότι δεν ήταν ο Μπέντερ αυτός που κέρδισε το τελευταίο Tripple Trio Jackpot το 2001. Πίστευε ότι το γράμμα προς την Ένωση Αναβατών ήταν μια προσπάθεια του Μπέντερ να εκμεταλλευτεί τη συγκυρία της μη εμφάνισης του πραγματικού νικητή, παίρνοντας αυτός τα ευχαριστήρια για τη φιλανθρωπική ενέργεια.

Το 2017 ο Έντουαρντ Θορπ, του οποίου η στρατηγική για το μπλακτζάκ έκανε αρχικά τον Μπέντερ παίκτη παιχνιδιών πλεονεκτήματος, δημοσίευσε βιβλίο με τίτλο A Man for All Markets: From Las Vegas to Wall Street, How I Beat the Dealer and the Market. Σε αυτό ο Θορπ γράφει ότι σύμφωνα με τους δικούς του υπολογισμούς, ο Μπιλ Μπέντερ με τις ομάδες που διοικούσε είχαν κερδίσει συνολικά πάνω από $1 δισεκατομμύριο από τις ιπποδρομίες του Χονγκ Κονγκ και για αυτό θεωρεί τον Μπέντερ τον πλέον κερδοφόρο και επιτυχημένο παίκτη τυχερών παιχνιδιών στην ιστορία.

Ο William Benter απέδειξε ότι ακόμα και σε έναν χώρο που μοιάζει χαοτικός, τα δεδομένα μπορούν να κερδίσουν. Η προσέγγισή του δεν βασίστηκε στην έμπνευση, αλλά στην επιστήμη, στη στατιστική και στην πειθαρχία. Ήταν τόσο σίγουρος ότι θα πετύχει, που ακόμα και μετά από δύο ολόκληρα χρόνια αποτυχιών, αυτός συνέχιζε να βελτιώνει τον αλγόριθμό του μέχρι να βρει το πλεονέκτημα που αναζητούσε. Το μοντέλο του άλλαξε για πάντα τον τρόπο που βλέπουμε τον στοιχηματισμό σε ιπποδρομίες και αποτέλεσε το θεμέλιο για τις σύγχρονες μορφές των predictive analytics.

Η Κυρία με το Μουστάκι που κυριάρχησε στην Άγρια Δύση