Archie Karas: Η ιστορία ενός θρύλου του τζόγου.

Ήταν μια συνηθισμένη μέρα, όταν ο Άρτσι Κάρας πήγε στο Λας Βέγκας με 50 δολάρια στην τσέπη του και αυτά αποδείχτηκαν αρκετά για μια εντυπωσιακή καριέρα στον τζόγο, κατά την οποία κέρδισε 40 εκατομμύρια δολάρια και στην συνέχεια τα έχασε όλα. Μαζί με τα 50 δολάρια, ο Ελληνοαμερικανός τζογαδόρος που αργότερα έλαβε το παρατσούκλι “Ο Έλληνας”, μετέφερε μαζί του μια τρομερή αυτοπεποίθηση, που πήγαζε από μια φυσική τόλμη και μια τυφλή φιλοδοξία που τον έστειλε στην κορυφή. Μετά, μέσα σε μια μέρα, όπως είχε ανέβει στην κορυφή, έπεσε εξίσου θεαματικά, σαν ένα φωτεινό αστέρι. Ωστόσο, ο μύθος του ζει ακόμα εκεί ψηλά στο πάνθεον των Ελλήνων τζογαδόρων όπως ο Nick the Greek και ο Τζον Τάραμας. Αυτή είναι η ιστορία ενός θρύλου…

Στον τζόγο από μικρό παιδί

Πριν γίνει “Άρτσι Κάρας”, ήταν ο Ανάργυρος Καραβούρνης, γεννημένος την 1η Νοεμβρίου 1950 στο νησί της Κεφαλονιάς, στην Ελλάδα. Η ζωή του στον τζόγο ξεκίνησε από παιδί. Ο πατέρας του, Νικόλαος, ήταν φτωχός οικοδόμος και ο Ανάργυρος έπρεπε να παίζει μπίλιες για να αποφύγει την πείνα. Το παιδί έπαιζε τακτικά, εφευρίσκοντας τα δικά του “παιχνίδια τζόγου” στη γειτονιά και κερδίζοντας σε αυτά τις περισσότερες φορές αξιοπρεπή χαρτζιλίκια. Ο νεαρός Ανάργυρος έβλεπε τον ρόλο του ως βοηθός του πατέρα του στην οικοδομή ως μια κουραστική αγγαρεία. Μια μέρα, σε ηλικία 15 ετών, αρνήθηκε να φτυαρίσει τσιμέντο, ισχυριζόμενος ότι είχε καεί στο χέρι.

Ο πατέρας του, εξοργισμένος με τον γιο του, του πέταξε το φτυάρι. Ο έφηβος απέφυγε το φτυάρι που πετούσε και εκείνη τη στιγμή αποφάσισε ότι έπρεπε να φύγει από το σπίτι μια για πάντα. Ο νεαρός Ανάργυρος δεν είχε άλλη επιλογή από το να φύγει και να γίνει ναυτικός. Δούλεψε σε πλοία για δύο χρόνια, κυρίως ως σερβιτόρος, κερδίζοντας λίγα χρήματα. Όταν ένα από τα πλοία που δούλευε ξεκίνησε για πρώτη φορά για τις Ηνωμένες Πολιτείες, ήταν σαν οιωνός γι’ αυτόν να κυνηγήσει το αμερικανικό όνειρο. Σε ηλικία 17 ετών, έφτασε στο Πόρτλαντ, Όρεγκον, από όπου κατέληξε στο Λος Άντζελες. Μόνος και χωρίς να μιλάει τη γλώσσα, βρήκε δουλειά ως σερβιτόρος στην Πόλη των Αγγέλων. Εκεί, βρέθηκε αντιμέτωπος με το πεπρωμένο του. Δίπλα στο εστιατόριο υπήρχε μια αίθουσα μπόουλινγκ και μπιλιάρδου.

Ο Ανάργυρος Καραβούρνης, πλέον “Άρτσι Κάρας”, σύντομα έγινε εξαιρετικός παίκτης μπιλιάρδου, επιδεικνύοντας εντυπωσιακή χειροτεχνική δεξιότητα. Ωστόσο, το έκανε όχι για την αγάπη του παιχνιδιού, αλλά επειδή ήταν οικονομικά εφικτό, καθώς κέρδιζε τα πιο πολλά στοιχήματα. Δεν υπήρχε κανένας αντίπαλος για τον Κάρας στο μπιλιάρδο. Έβγαζε πολλά χρήματα και έφτασε σε σημείο που κανείς δεν ήταν πρόθυμος να παίξει εναντίον του. Αναζητώντας νέες πηγές εισοδήματος, στράφηκε στην αίθουσα με τα χαρτιά στις εγκαταστάσεις του μπόουλινγκ. Εκεί, ανακάλυψε ότι ήταν μεγάλο ταλέντο στο πόκερ…

Από τότε, η τράπουλα έγινε ο έρωτας της ζωής του, η αιώνια ερωμένη και εμμονή του, η οποία δεν θα τον πρόδιδε ποτέ. Εκεί ξεκίνησε η τρελή περιπέτεια του Άρτσι Κάρας στα καζίνο της Αμερικής. Έγινε θρύλος των τραπεζιών στα καζίνο, μια προσωπικότητα που ξεπερνούσε τα όρια του ανθρώπου, ένας σχεδόν μυθικός χαρακτήρας, που όλος ο κόσμος μιλούσε για εκείνον.

Το συγκλονιστικό “ταξίδι” του Άρτσι Κάρας

Από την ηλικία των είκοσι μέχρι τα τριάντα του, τεράστια ποσά χρημάτων πέρασαν από τα χέρια του. Παίζοντας μαζί του σε ένα τραπέζι πόκερ σήμαινε πως ήσουν έτοιμος για ακραία μεγάλα στοιχήματα. Όλοι γνώριζαν ότι οι κινήσεις του Άρτσι δεν είχαν όριο. Η άγρια πορεία του στα τραπέζια του πόκερ συνεχίστηκε, κάνοντάς τον εκατομμυριούχο από το τίποτα. Όταν καθόταν στο τραπέζι του πόκερ ήταν πραγματικά ατρόμητος. Η ιδέα του ρίσκου δεν σήμαινε απολύτως τίποτα για αυτόν.

“Μια μέρα θα μπορούσα να οδηγώ Mercedes και την επόμενη θα μπορούσα να κοιμάμαι σε αυτήν,” είχε πει, εξηγώντας ότι δεν είχε φόβο να ρισκάρει. “Κίνδυνος; Τι σημαίνει αυτό;” απάντησε κάποτε όταν ένας αντίπαλος τον ρώτησε για το θάρρος του στον τζόγο. Μέσα σε ένα μήνα, είχε χάσει τα δύο εκατομμύρια δολάρια που είχε συγκεντρώσει στον τραπεζικό του λογαριασμό. Αυτό ήταν τον Δεκέμβριο του 1992.

Εκείνο τον Δεκέμβριο, όλα έδειχναν να έχουν τελειώσει για τον Κάρας. Η προσπάθεια αποτοξίνωσης θα ήταν η φυσιολογική αντίδραση για έναν εκατομμυριούχο που είχε μείνει άφραγκος μέσα σε ένα μήνα. Ωστόσο, για τον Κάρας, το φαινομενικό τέλος σηματοδότησε μια νέα αρχή. Μετά την απώλεια όλων στον τζόγο, αποφάσισε να κάνει το επόμενο μεγάλο βήμα και να γίνει εκατομμυριούχος ξανά. Με τον τζόγο, φυσικά. “Οι τζογαδόροι απολαμβάνουν και τις δύο καταστάσεις, το κέρδος και την ήττα. Αποκτάς μια ένταση… Δεν το συνιστώ σε κανέναν,” είχε πει κάποτε.

Μετατρέποντας $50 σε $40 εκατομμύρια σε 3 χρόνια

Η επόμενη μεγάλη κίνηση για τον Κάρας ήταν να πάει στη Μέκκα του τζόγου, το υπέροχο Λας Βέγκας, όπου ο τζόγος δεν σταματά ποτέ. Εκεί, θα δοκίμαζε ξανά την τύχη του. Με άλλα 50 δολάρια στην τσέπη, βρήκε έναν φίλο που του δάνεισε 10.000 δολάρια με 50% τόκο. Δεν ξεκίνησε με πόκερ, αλλά με το παρόμοιο και όχι τόσο δημοφιλές Razz. Στο πρώτο τραπέζι, τριπλασίασε το κεφάλαιο του σε τρεις ώρες. Πλήρωσε τον φίλο του πίσω και συνέχισε να παίζει. Ήταν η νύχτα που γεννήθηκε ένας θρύλος κατά μήκος της διάσημης λεωφόρου. Αυτό που ακολούθησε ήταν η μεγαλύτερη σειρά νικών στην ιστορία του τζόγου, γνωστή και ως “Η Πορεία”. Ο συνδυασμός τύχης και πρωτοφανών ικανοτήτων έβαλαν τον Κάρας σε μια άγρια πορεία.

Στην αρχή του 1995, είχε μετατρέψει τα 50 δολάρια σε 40 εκατομμύρια δολάρια. Όλοι μιλούσαν για τον “νέο Nick the Greek” και ο Άρτσι συνέχισε την άνοδό του ασταμάτητα. Κατά τη διάρκεια αυτής της τριετούς περιόδου, ήταν ο φόβος όλων των μεγάλων ονομάτων στο Razz και αργότερα στο πόκερ. Σε κάποιο σημείο, ακόμα και οι μεγάλοι παίκτες του πόκερ φοβούνταν να κάτσουν στο τραπέζι απέναντι στον Άρτσι Κάρας. Ωστόσο, υπήρχε ένας αντίπαλος που πολέμησε τον Έλληνα τζογαδόρο, ένας αντίπαλος που δεν μπορούσε να νικήσει, όσο καλός κι αν ήταν: το καζίνο.

Όσο πιο ψηλή η κορυφή, τόσο πιο σκληρή η πτώση

Μετά την ένδοξη επιστροφή του το 1992, το άδοξο φινάλε ήταν εξίσου θεαματικό για τον Κάρας. Σαν σε ταινία του Χόλιγουντ, όπου ο εχθρός μετατρέπει τον ήρωα σε κακοποιό, ο Κάρας είδε τα καζίνο να τον πλησιάζουν σαν τρένο σε τούνελ. Αρχικά, κατηγορήθηκε ότι σημάδευε τράπουλες στο blackjack, προσπαθώντας να εξαπατήσει τα καζίνο. Συνελήφθη πέντε φορές για φερόμενες απάτες σε καζίνο στην Καλιφόρνια και τη Νεβάδα, και το 2013, καταδικάστηκε σε 73 ημέρες φυλάκισης και μεγάλο πρόστιμο. “Τα καζίνο δεν θέλουν να κερδίζεις. Θέλουν να ζουν από εσένα. Δεν θέλουν να ζεις από αυτά,” είχε πει κάποτε.

Οι διώκτες του κατάφεραν να φτιάξουν μια υπόθεση και να αποδείξουν, μέσω υλικού από κάμερες ασφαλείας, ότι είχε σημαδέψει την τράπουλα. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ο Κάρας σημάδευε τις κάρτες blackjack με μικροσκοπικούς λεκέδες μελανιού. Η ένδοξη καριέρα του Κάρας στον τζόγο έληξε το 2015. Το τελειωτικό χτύπημα ήταν ότι το όνομά του μπήκε στο διάσημο “Μαύρο Βιβλίο”. Μπήκε στη μαύρη λίστα όλων των καζίνο. Μόλις μπει το όνομα κάποιου στις σελίδες του Μαύρου Βιβλίου, δεν διαγράφεται ποτέ, ό,τι κι αν συμβεί.

Σήμερα, ο Άρτσι Κάρας εξακολουθεί να ζει στο Λας Βέγκας, αλλά η οικογένειά του έχει μετακομίσει στην Ελλάδα. Το Μαύρο Βιβλίο είναι η Νέμεσις του και ίσως μεγαλύτερη τιμωρία από την απώλεια της περιουσίας του στις αρχές του 1995. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι δεν έπαιζε για τα χρήματα. Αγαπούσε τον τζόγο, αλλά δεν αγαπούσε τα χρήματα. “Τα καλά πράγματα δεν μπορείς να τα αγοράσεις με χρήματα. Έναν καλό φίλο δεν μπορείς να τον αγοράσεις. Ένας φίλος μπορεί να σου σώσει τη ζωή, μπορεί να σε βοηθήσει όταν είσαι πεσμένος και απογοητευμένος,” είχε δηλώσει ο Κάρας. Ας κλείσουμε με αυτό αυτό το άρθρο.

Ακολουθεί ένα μικρό αφιερωματικό βίντεο για τον θρύλο Άρτσι Κάρας.